انجمن تخصصی هک و امنیت
Hello Guest Welcome To New2017 Forum
Have Happy Day In The Forum

سلام مهمان عزیز به انجمن جدید نیو۲۰۱۷ خوش آمدى
برای بهتر شدن فضای انجمن و در میان گذاشتن مطالب با دیگر اعضاء و مشاهده لینک های دانلود وتصاویر همين الان ثبت نام کنید.
پس از ثبت نام کد فعال سازی به ایمیل شما ارسال میشود.
مدیر کل انجمن نيو ٢٠١٧


نیو2017 اولین و با کیفیت ترین مرکز تخصصی اموزش های رایگان هک و امنیت و اینترنت رایگان اپراتورها و ترفند های به روز سطح اینترنت
 
RegisterHomeLog inعضویت
Log in
Username:
Password:
Log in automatically: 
:: I forgot my password
Statistics
We have 8164 registered users
The newest registered user is خسرو

Our users have posted a total of 33935 messages in 4544 subjects
Top posters
Admin (2350)
 
carlito (1241)
 
arya nobody (1179)
 
(Admiral)™ (963)
 
hafez (829)
 
(RaMIn) (586)
 
shahin1100 (470)
 
ar98 (410)
 
((Elk Cloner)) (407)
 
cyber_police (359)
 
Top posting users this month
cyber
 
ehsan01
 
(Admiral)™
 
barfii
 
subeles
 
farzinFBS
 
mohammadp
 
omidara
 
A.Tiger
 
cafebahala2018
 
Top posting users this week
mkhsofla22
 
RastioKerad
 
omidara
 
ehsan01
 
subeles
 
Mohammadmh
 
wrw5te46e6e556
 
(Admiral)™
 
mohammad2002
 
mohammadp
 
Search
 
 

Display results as :
 
Rechercher Advanced Search

Share | 
 

 چگونه زرتشتی شویم؟

View previous topic View next topic Go down 
AuthorMessage
pedi
كاربر فعال
كاربر فعال
avatar

Posts : 57
Join date : 2015-09-17
Network : Mci- irancell -righel

PostSubject: چگونه زرتشتی شویم؟   Fri 17 Nov 2017 - 10:55

[You must be registered and logged in to see this image.]

ﺑﻪ ﺧﺸﻨﻮﺩﯼ ﺍﻫﻮﺭﺍﻣﺰﺩﺍ

ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺑﻮﺩﻥ ، ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﻫﺮ ﭼﯿﺰ ، ﯾﻚ ﺁﮔﺎﻫﯽ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﯼ ﮊﺭﻑ ﻭ ﺩﺭﻭﻧﯽ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺭﺍﺳﺘﯽ ﻭ ﺩﺭﺳﺘﯽ ‏( ﺍﺷﺎ ﻭﻫﯿﺸﺘﺎ ﯾﺎ ﺍَﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺖ ‏) ﻭ ﻧﯿﮑﯽ ﺑﺮ ﺑﻨﯿﺎﻥ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﻭ ﺧﺮﺩ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ‏( ﻭُﻫﻮﻣﻦ ﯾﺎ ﺑَﻬﻤﻦ ‏) . ﯾﮏ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻧﯿﮑﯽ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺁﺑﺎﺩ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺩﺭﻭﻍ ، ﻭﯾﺮﺍﻧﮕﺮ ﺟﺎﻥ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ . ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ ﯾﮕﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ ، ﺑﺪﯾﻦ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻫﺴﺖ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻭ ﺩﺭﻫﻢ ﺗﻨﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﯾﮑﯽ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺍﺛﺮﮔﺬﺍﺭ ﺍﺳﺖ . ﺁﺏ ﻭ ﺑﺎﺩ ﻭ ﺁﺗﺶ ﻭ ﺧﺎﮎ ﺭﺍ ، ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻫﺴﺖ ﺍﺯ ﺁﻥﻫﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﺷﺪﻩ ، ﺳﭙﻨﺘﺎﺋﯽ ﻭ ﺍﻫﻮﺭﺍﯾﯽ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﮔﯽ ﻭ ﻧﺎﺑﻮﺩﯼ ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻪ ﺁﻟﻮﺩﮔﯽ ﻭ ﻧﺎﺑﻮﺩﯼ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﭘﺮﻫﯿﺰﺩ . ﮔﯿﺎﻫﺎﻥ ﻭ ﺟﺎﻧﻮﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﭼﺮﺧﻪﯼ ﻫﺴﺘﻨﺪﮔﯽ ﻭ ﯾﮕﺎﻧﮕﯽ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺁﺯﺍﺭﺩ ﺯﯾﺮﺍ ﮐﻪ ﭘﯿﺎﻣﺪﺵ ﺁﺯﺭﺩﮔﯽ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ .
ﺍﻭ ﯾﮏ ﺳﺘﺎﯾﺸﮕﺮ ﺧﺮﺩ ﺍﺳﺖ ، ﺧﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﮊﺭﻓﺎﯼ ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺑﺮﻣﯽ ﺧﯿﺰﺩ ﻭ ﻧﯿﮏ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻬﺴﺎﺯ . ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣَﺰﺩَﯾَﺴﻨﯽ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ : ﺳﺘﺎﯾﻨﺪﻩﯼ ﺩﺍﻧﺶ ﻭ ﺧﺮﺩ . ﺧﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻩ ‏( ﺟﺎﻣﻌﻪ ‏) ﺑﺰﺭﮒ ﺍﻭ ﺑﮕﻮﻧﻪﯼ ﺧﺮﺩ ﮔﺮﻭﻫﯽ ، ﺩﺭ ﻫﻤﮑﺎﺭﯼ ﻭ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪﻫﺎﯼ ﻧﯿﮏ ﻭ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ، ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﯿﮑﯽ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ . ﺳﺎﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﺍﻭ ﻭ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﯽ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﻧﯿﺰ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﺪ ﻭ ﺑﺮ ﺑﻨﯿﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﻭﺭ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻭ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﯽﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﯾﺪ ، ﺷﻤﺎ ﻧﯿﺰ ﯾﮏ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﻭ ﯾﮏ ﻣﺰﺩﯾﺴﻨﯽ ﯾﺎ ﺳﺘﺎﯾﺸﮕﺮ ﺩﺍﻧﺶ ﻭ ﺁﮔﺎﻫﯽ ﻭ ﺧﺮﺩ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﯿﺪ . ﺍﯾﻦ ﯾﮏ ﺷﻨﺎﺧﺖِ ﺭﺍﺳﺘﯿﻦ ﻭ ﮔﺰﯾﻨﺶ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪﯼ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ، ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺍﻣﺮﯼ ﻓﺮﺩﯼ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ . ﺍﯾﻦ ﻫﻤﺎﻧﺎ ﯾﮏ ﻓﺮﺁﯾﻨﺪ ﻭ ﺭﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ، ﻫﻢ ﺁﻏﺎﺯﮔﺮ ﻭ ﻫﻢ ﻣﯿﻮﻩﯼ ﯾﻚ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﯽ ﮊﺭﻑ ﺩﺭﻭﻧﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﯿﺎﺯ ﺑﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﺎﺋﯽ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺩﺍﺭﺩ .
ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ، ﮐﻪ ﭘﺪﺭﺍﻥ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﺁﻥﻫﺎ ﺩﺭ ﺟﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻣﮑﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ ﭘﯽ ﺭﻭﯾﺪﺍﺩﻫﺎﯼ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ‏( ﺍﻣﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺩﺭ ﭘﯽ ﺯﻭﺭ ﻭ ﺑﯿﺪﺍﺩ ‏) ﺍﺯ ﺁﺋﯿﻦ ﻣﺎﺩﺭﯼ ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺁﺋﯿﻨﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﮔﺮﻭﯾﺪﻩ ﺍﻧﺪ ، ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﭼﺸﻤﺎﻧﺸﺎﻥ ﺑﺮ ﺭﺍﺳﺘﯽﻫﺎ ﻭ ﺭﻭﺷﻨﯽﻫﺎﯼ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ ﺁﺋﯿﻦ ﺭﯾﺸﻪﺍﯼِ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﺎﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ .
ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻢﻣﯿﻬﻨﺎﻥ ﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺭﺍﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﺟﺎﻥ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﮔﯽﻫﺎﯼ ﺳﺪﻩ ﻭ ﻫﺰﺍﺭﻩ ﭘﺎﮎ ﮔﺮﺩﺍﻧﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺁﻣﺪ ﺍﯾﻦ ﯾﮏ ﺭﻭﻧﺪ ﻭ ﻓﺮﺁﯾﻨﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺭﺟﻤﻨﺪ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﺩﯾﺪﻩ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺭﻭﺷﻨﺎﺋﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﯾﺎﻧﺪ . ﺭﻫﺮﻭ ﺧﻮﺩ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻭ ﺑﺴﻮﯼ ﺁﻣﺎﺝ ﻭ ﺁﻣﺎﺟﮕﺎﻩ ‏( ﻣﻘﺼﺪ ﻭ ﻣﻘﺼﻮﺩ ‏) ﺭﻭﺍﻥ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﻫﻤﮕﯽ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﺯﻧﯿﺎﻥِ ﻫﻢﻣﯿﻬﻦ ﻭ ﻫﻢﺍﻧﺪﯾﺶ ﻧﯿﺰ ﺁﺯﺍﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ /ﺑﻬﺪﯾﻦ / ﻣﺰﺩﯾﺴﻨﯽ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺑﻨﺎﻣﻨﺪ ﻭ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪﯼ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﮔﻮﻫﺮﯼِ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺰﯾﻨﺶ ﺑﺎﻭﺭ ، ﺣﻖ ﺑﺎﺯﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﻭ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻭ ﺩﺳﺖ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺁﺯﺍﺩﯼ ، ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﮑﻪ ﺍﯾﻦ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺩﺭ ﭼﻬﺎﺭﭼﻮﺏ ﺭﺍﺳﺘﯽ ﻭ ﻧﯿﮑﯽ ﺑﻤﺎﻧﺪ ، ﺑﺎﯾﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺲ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯼ ﮔﺰﯾﻨﺶﻫﺎﯼ ﺧﻮﯾﺶ ﻭ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﮐﺮﺩﺍﺭﺵ ﺑﺎﺷﺪ .
ﺁﺯﺍﺩﮔﯽ ﺑﻪ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺑﯽ ﺑﻨﺪﻭﺑﺎﺭﯼ ﻭ ﻫﺮﺝ ﻭ ﻣﺮﺝ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻍ ، ﮐﻪ ﻭﯾﺮﺍﻧﮕﺮ ﺟﺎﻥ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﯾﮏ ﺑِﻬﺪﯾﻦِ ﺁﺯﺍﺩﻩ ، ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﻭ ﭘﺨﺘﻪﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯼ ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﯼ ﺧﻮﯾﺶ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺧﻮﯾﺸﮑﺎﺭﯼ ‏( ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ‏) ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﻧﻤﯽ ﯾﺎﺑﺪ . ﻣﺰﺩﯾﺴﻨﺎ ، ﺁﺋﯿﻦ ﺧﺮﺩﻣﻨﺪﺍﻥ ﻭ ﺭﺳﯿﺪِﮔﺎﻥ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﺍﺳﺖ .
ﺑﺲ ﺍﺳﺖ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭ ﺧﺮﺩ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ، ﺁﻥ ﻫﻢ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥِ ﺧﻮﯾﺶ ﮔﺬﺍﺷﺘﯿﻢ ﻭ ﺑﺮ ﺁﺋﯿﻨﻬﺎﯼ ﻧﺎﺧﻮﺩﯼ ﻭ ﺑﯿﺎﯾﺎﻧﯽ ﺳﺮﻧﻬﺎﺩﯾﻢ . ﺁﺋﯿﻨﻬﺎﺋﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﺮﺩﻣﻨﺪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻋﺒﺪ ﻭ ﻋﺒﯿﺪ ﻭ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ، ﮐﻪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ ﻭ ﺣﺘﺎ ﺍﮔﺮ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﺰﻧﻨﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻠﻨﺪ ﻧﮑﻨﺪ .
ﯾﮏ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺳﺮﺍﻓﺮﺍﺯ ﺑﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﭼﻨﺘﻪﯼ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﻭ ﺁﺋﯿﻨﯽ ﻭ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﻭ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﺧﻮﯾﺶ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩﻩﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺮ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺑﺮ ﺩﺭﮔﺎﻩ ﻧﺎﺑﮑﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﺩﺯﺩﺍﻥ ﻭ ﺩﺩﺍﻥ ﻓﺮﻭﺩ ﻧﻤﯽ ﺁﻭﺭﺩ . ﭘﺲ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻭ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ / ﺑﻬﺪﯾﻦ / ﻣﺰﺩﯾﺴﻨﯽ ﺑﺪﺍﻧﯿﻢ ﻭ ﺑﻨﺎﻣﯿﻢ . ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩﯼ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﺑﭙﯿﻮﻧﺪﯾﻢ؟ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺰ ﭘﺮﺳﺸﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ ﺑﻪ ﺁﺋﯿﻦ ﻣﺎﺩﺭﯼ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ .
ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺬﺍﺭ ﺍﺯ ﮔﺎﻣﻪﯼ ‏( ﻣﺮﺣﻠﻪﯼ ‏) ﭘﺬﯾﺮﺵ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﺩﺭ ﺩﯾﻦ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ، ﻛﻪ ﻫﻤﺎﻧﺎ “ ﺳﺪﺭﻩﭘﻮﺷﯽ ” ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ، ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﯾﺴﺘﮕﯽﻫﺎﯼ ‏( ﺷﺮﺍﯾﻂ ‏) ﺯﻣﺎﻧﯽ ﻭ ﻣﻜﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﺩﯾﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺷﺪﻧﯽ ﻧﯿﺴﺖ ، ﻧﯿﺎﺯﯼ ﺑﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ ﻧﻤﯽﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﻛﻪ ﺁﻥ ﺑﺎﯾﺴﺘﮕﯽﻫﺎ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﻫﺮ ﺁﻥ ﻛﺲ ﻛﻪ ﭘﯿﺎﻡ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺭﺍ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ﻭ ﺩﺭ ﭘﯿﺶ ﻭﺟﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪ ﻛﻪ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺑﺎﺷﺪ ، ﺍﻭ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﺁﻭﺭﺩ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻫﻢ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻩ ‏( ﺟﺎﻣﻌﻪ ‏) ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻧﺒﺎﺷﺪ .
ﺑﺮﺍﯼ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﯾﻚ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﻫﻢ ، ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻛﻪ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺁﮔﺎﻩ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﺳﺘﺮﺳﯽ ﺑﻪ ﻛﺴﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎﯼ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩﻫﺎﯼ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ، ﭘﺮﻭﺍﻧﻪﯼ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺳﺪﺭﻩﭘﻮﺷﯽ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ‏( ﻛﻪ ﯾﻚ ﻣﺆﺑﺪ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﺪﮔﺎﻩ ﺩﺍﺭﺩ ‏) ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮔﺎﻣﻪ ﻧﯿﺰ ﮔﺬﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ ﻭﮔﺮﻧﻪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺩﺍﺩﻭﺳﺘﺪ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﺑﺎ ﻫﻢﺍﻧﺪﯾﺸﺎﻥ ﻭ ﻫﻢﻭﺟﺪﺍﻧﺎﻥ ‏( ﻫﻢﺩﯾﻨﺎﻥ ‏) ﺧﻮﺩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﯾﻚ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﭘﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺩﺭ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺳﺪﺭﻩﭘﻮﺵ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻭﺍﺭﺩ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﮔﺮﺩﺩ .
ﺍﻣﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﻜﻪ ﻭﺭﻭﺩ ﺍﻭ ﺍﻧﮕﯿﺰﻩﯼ ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﯽ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﮔﺮﺩﺩ ، ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﯾﺴﺘﮕﯽﻫﺎﺋﯽ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺩﺍﺭﻩﯼ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳﺘﺎﺭ ﺍﺳﺖ ، ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ‏( ﻧﻮ ‏) ﺑﻬﺪﯾﻦ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﻧﺸﻮﺩ ﻭ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ ﺩﭼﺎﺭ ﻧﺎﻫﻨﺠﺎﺭﯼ ﻧﮕﺮﺩﺩ .
ﺍﻛﻨﻮﻥ ﻛﻤﯽ ﮊﺭﻓﺘﺮ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﻢ ﻭ ﺳﻪ ﺑﺎﯾﺴﺘﮕﯽ ﻣﻬﻢ ﻭ ﭘﺎﯾﻪﺍﯼ :
۱٫ “ ﺑﺎﻭﺭِ ﺩﺭﻭﻧﯽ ” ۲٫ “ ﻧﺸﺎﻧﻪﯼ ﺑﯿﺮﻭﻧﯽ ” ۳٫ “ ﺑﺰﺭﮔﺪﺍﺷﺖ ﭘﯿﻤﺎﻧﻬﺎﯼ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﻭ ﭘﺎﺳﺪﺍﺷﺘﻦ ‏( ﺭﻋﺎﯾﺖ ‏) ﺁﻧﻬﺎ ” ﺭﺍ ﺟﺪﺍ ﺟﺪﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﻫﯿﻢ
باور درونی

ﺧﺪﺍﯼ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺩﺍﻧﺎﺗﺮﯾﻦ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﺗﺮﯾﻦ ﺍﺳﺖ . ﺍﻫﻮﺭﺍﻣﺰﺩﺍ ﺧﺪﺍﯼ ﯾﮕﺎﻧﻪ ، ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﺮﺩﻣﻨﺪ ﺁﻓﺮﯾﺪﻩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺁﺯﺍﺩ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ ﮔﺰﯾﻨﺶ ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ ﺯﻧﺪﮔﯽ ، ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺰﺩﯾﻚ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻩ ﻭ ﺧﺪﺍﮔﻮﻧﻪ ﺷﻮﺩ . ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪﯼ ﻧﯿﻚ ‏( ﻭﻫﻮﻣﻦ ‏) ﺭﺍ ﺑﺮﮔﺰﯾﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﻫﺴﺘﯽ ﻭ ﺳﭙﻬﺮ ﻭ ﺳﺮﺷﺖ ‏( ﻃﺒﯿﻌﺖ ‏) ، ﻛﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ “ ﺍﺷﺎ ” ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﭘﺲ ﺯﺩﻥ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪﻫﺎﯼ ﺯﺷﺖ ﻭ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ ﻭ ﭼﯿﺮﮔﯽ ﺑﺮ ﻧَﻔْﺲ ، ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺁﮔﺎﻫﯽ ، ﻛﺮﺩﺍﺭ ﻧﯿﻚ ‏( ﺧﺸﺘﺮﺍ ‏) ﺭﺍ ﭘﯿﺸﻪ ﺳﺎﺯﺩ ، ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﺸﯽ ﺩﺭﻭﻧﯽ ﯾﺎ “ ﺁﺭﻣﺌﯿﺘﯽ ” ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﯾﺎﻓﺖ ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ ﺩﻭﺍﻡ ﯾﺎﺑﺪ ، ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻪ ﺭﺳﺎﺋﯽ ‏( ﺗﻜﺎﻣﻞ ‏) ﯾﺎ “ ﻫﻮﺭْﻭَﺗﺎﺕ ” ﻧﺰﺩﯾﻚ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺁﺩﻣﯽ ﺑﻪ ﻛﻤﺎﻝ ﻭ ﺭﺳﺎﺋﯽ ﻧﺰﺩﯾﻜﺘﺮ ﮔﺮﺩﺩ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ ﺭﺳﺎ ﮔﺮﺩﺩ ، ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺯﯾﺴﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺮﮔﯽ ‏( ﺍَﻣِﺮِﺗﺎﺕ ‏) ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﯿﺪ . ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮔﺎﻣﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥِ ﺧُﺮﺩ ﻭ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﺁﻏﺎﺯﯾﻦ ، ﺧﺪﺍﯾﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ .
ﺁﺩﻣﯽ ﺑﺎ ﮔﺰﯾﻨﺶ ﺭﺍﻩ ﺍﺷﺎ ‏( ﺭﺍﺳﺘﯽ ﻭ ﺩﺭﺳﺘﯽ ‏) ﻭ ﭘﯿﻤﻮﺩﻥ ﺁﻥ ، ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﺒﻬﻪﯼ ﺳﺘﯿﺰ ﺑﺎ ﺑﺪﯼﻫﺎ ﻭ ﻭ ﺯﺷﺘﯽﻫﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ . ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺩﺭﺭﻭﺋﯽ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺳﺘﯿﺰ ﻧﻮﺭ ﺑﺎ ﺗﺎﺭﯾﻜﯽ ﻭ ﺩﺍﻧﺶ ﺑﺎ ﻧﺎﺩﺍﻧﯽ ﺍﺳﺖ . ﺁﺳﺎﻥﺗﺮﯾﻦ ﻭ ﺷﺘﺎﺑﺎﻥﺗﺮﯾﻦ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﯽ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺳﺘﯿﺰ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻣﺎ ، ﻣﺮﺩﻡ ﺧﺸﻮﻧﺖﺯﺩﻩﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻧﻘﺶ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﺩ ، ﺟﻨﮓ ﻭ ﺧﻮﻧﺮﯾﺰﯼ ﻭ ﺭﻭﯾﺎﺭﻭﺋﯽ ﺧﺸﻮﻧﺖﺑﺎﺭ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ ﺳﺘﯿﺰ ﺭﺍ ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﻢ ، ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺩﺭ ﺟﺒﻬﻪﯼ ﺭﻭﺷﻨﺎﺋﯽ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺗﺎﺭﯾﻜﯽ ﺗﯿﺮ ﭘﺮﺗﺎﺏ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻛﺎﺭ ﻫﻢ ﺩﻟﺨﻮﺵ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﺎﺭﯾﻜﯽ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ ﻭ ﯾﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﯾﺸﻪﻛﻦ ﻛﺮﺩﻥ ﺑﯿﺴﻮﺍﺩﯼ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﻪﯼ ﺑﯿﺴﻮﺍﺩﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﻡ ﺗﯿﻎ ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﻨﺪ .
ﺭﺍﻩ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﺗﺎﺭﯾﻜﯽ ﺑﺮﺍﻓﺮﻭﺧﺘﻦ ﭼﺮﺍﻍ ﺍﺳﺖ ﻭ ﭘﺮ ﻧﻮﺭﺗﺮ ﻛﺮﺩﻥ ﺁﻥ؛ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﭘﺮﺗﻮ ﻧﻮﺭ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﺎﺭﯾﻜﯽ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ . ﺭﺍﻩ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﺑﯿﺴﻮﺍﺩﯼ ﻧﯿﺰ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺩﺍﻧﺶ ﺍﺳﺖ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺩﺍﺭ ﺯﺩﻥ ﺑﯿﺴﻮﺍﺩﺍﻥ . ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻭ ﺟﻨﮓ ﻧﻤﯽ ﺁﻣﻮﺯﺩ . ﻫﯿﭻ ﺟﻨﮕﯽ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺟﻨﮓ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮔﺮﻩﺍﯼ ﺭﺍ ﺑﮕﺸﺎﯾﺪ ﺑﻠﻜﻪ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﻩﺁﻓﺮﯾﻦ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮ ﺟﻨﮕﯽ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﻪ ﺁﺷﺘﯽ / ﺁﺗﺶﺑﺲ ﻣﯽ ﺍﻧﺠﺎﻣﺪ . ﻫﯿﭻ ﺟﻨﮓ ﻭ ﻛﺸﺘﺎﺭﯼ ﺍﺑﺪﯼ ﻧﯿﺴﺖ ، ﭘﺲ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺩﺭﺩﻫﺎﯼ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ، ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎﺋﯽ ﻛﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﭘﺮﻫﯿﺰ ﻛﺮﺩ . ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﭘﺮﻫﯿﺰ ﺑﻪ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺑﯽ ﭘﺪﺍﻓﻨﺪ ‏( ﺑﯽ ﺩﻓﺎﻉ ‏) ﻣﺎﻧﺪﻥ ﻧﯿﺴﺖ . ﺩﺭ ﺩﯾﻦ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻨﮓﺍﻓﺮﻭﺯﯼ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﻟﯽ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﭘﺪﺍﻓﻨﺪ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ ، ﺯﯾﺮﺍ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻧﺎﺩﺍﻧﺎﻥ ﻭ ﺑﺪﺍﻧﺪﯾﺸﺎﻧﯽ ﻛﻪ ﺟﻨﮓ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮﺍﻧﻨﺪ ، ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﭘﺪﺍﻓﻨﺪ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺟﻨﮓﺍﻓﺮﻭﺯ ﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﺑﻪ ﺁﺷﺘﯽ ﻭ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻧﻤﻮﺩ .
ﺁﺭﻣﺌﯿﺘﯽ ‏( ﺁﺭﺍﻣﺶ ‏) ﻧﺰﺩﯾﻚﺗﺮﯾﻦ ﻭ ﺑﺴﻮﺩﻩﺗﺮﯾﻦ ‏( ﻣﻠﻤﻮﺱﺗﺮﯾﻦ ‏) ﺩﺳﺘﺎﻭﺭﺩ ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﯼ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺍﺳﺖ . ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺷﺪﻧﯽ ﺍﺳﺖ . ﭘﯿﺶﻧﯿﺎﺯ ﺭﺷﺪ ﻭ ﺭﺳﺎﺋﯽ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺍﺳﺖ . ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ ﺁﺷﺘﯽ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﯾﻪﯼ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺍﻣﻜﺎﻥ ﭘﺬﯾﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺑﺪﺳﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﯾﻨﻜﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ ﺧﺸﺘﺮﺍ ‏( ﻛﺮﺩﺍﺭ ﻧﯿﻚ ‏) ﺭﺍ ﭘﯿﺶ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺷﺎ ‏( ﺳﺎﻣﺎﻥ ﻭ ﻫﻨﺠﺎﺭ ﺳﺮﺷﺘﯽ ‏) ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﺳﺎﺯﻧﺪ . ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﻫﺴﺘﯽ ﻭ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﺳﺮﺷﺘﯽ ﺭﺍ ، ﻛﻪ ﭘﺎﯾﻪﯼ ﺭﺍﺳﺘﯽ ﻭ ﺩﺭﺳﺘﯽ ﺍﺳﺖ ، ﭘﺎﺳﺪﺍﺭﯼ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﻭﻫﻮﻣﻦ ‏( ﺍﻧﺪﯾﺸﻪﯼ ﻧﯿﻚ ‏) ﺭﺍ ﺑﺮﮔﺰﯾﻨﻨﺪ ﻭ ﻧﯿﻚﺍﻧﺪﯾﺶ ﮔﺮﺩﻧﺪ .
ﭘﺲ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻐﺰ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ ﺭﻗﻢ ﺯﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ ﻧﯿﻚﺍﻧﺪﯾﺶ ﺷﻮﻧﺪ ، ﺳﭙﻬﺮ ﻭ ﺁﺧﺸﯿﺞﻫﺎ ‏( ﻃﺒﯿﻌﺖ ، ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻫﺴﺘﯽ ‏) ﺭﺍ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺭﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﮕﯿﺮﻧﺪ ‏( ﺁﻟﻮﺩﻥ ﻣﺤﯿﻂ ﺯﯾﺴﺖ ، ﺳﺘﯿﺰ ﺑﺎ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺍﺳﺖ ‏) ﻭ ﺑﺎ ﻛﺮﺩﺍﺭ ﻧﯿﻚ ﺧﻮﺩ ﺑﺸﺮﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ، ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺖ ﺗﻜﺎﻣﻞ ﭘﯿﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺗﻜﺎﻣﻞ ﻭ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﯽ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺁﻓﺮﯾﻨﺶ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺯﺩ ﻭ ﻫﻤﻜﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﭘﺲ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺳﻮ ﻛﻪ ﺑﺮﻭﯾﻢ ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺯﺍﻭﯾﻪﺍﯼ ﺑﻪ “ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﺁﻓﺮﯾﻨﺶ ” ﻭ “ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺁﯾﻨﺪﻩﺍﺵ ” ﺑﻨﮕﺮﯾﻢ ، ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﻪ “ ﺍﻣﺸﺎﺳﭙﻨﺪﺍﻥ ” ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺭﺳﯿﺪ ﻛﻪ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻓﻠﺴﻔﯽ ﻭ ﺟﻬﺎﻥﺑﯿﻨﯽ ﺩﯾﻦ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪﯼ ﺩﯾﻦ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺭﺍ ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﻢ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻢ
نشانه ی بیرونی
ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻛﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ ، ﺑﻪ ﺍﻫﻮﺭﺍ ﻣﺰﺩﺍ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪﯼ ﺩﯾﻦ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺑﺎﻭﺭﻣﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﻭﺭﻣﻨﺪﯼ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺷﻮﺩ ، ﻻﺯﻡ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﻛﻪ ﭘﯿﻤﺎﻥ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﯼ ﺑﻪ ﺩﯾﻦ ﺑﻬﯽ ﻭ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﺭﺍ ﺁﮔﺎﻫﯽ ﺩﻫﺪ . “ ﺳﺪﺭﻩ ﭘﻮﺷﯽ ” ﻧﺸﺎﻧﻪﯼ ﺑﯿﺮﻭﻧﯽ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎ ﭘﻮﺷﯿﺪﻥ ﺳﺪﺭﻩ ﻭ ﺑﺴﺘﻦ ﻛﺸﺘﯽ ﺁﺩﻣﯽ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﭘﯿﻤﺎﻥ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﺩ ﻛﻪ ﺭﺍﻩ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺭﺍ ﭘﯽﮔﯿﺮﯼ ﻛﻨﺪ . ﺳﺪﺭﻩﭘﻮﺷﯽ ﺯﺍﯾﺸﯽ ﻧﻮ ﻭ “ ﺗﻮﻟﺪﯼ ﺩﯾﮕﺮ ” ﺍﺳﺖ . ﺯﺍﯾﺸﯽ ﻣﯿﻨﻮﯼ ‏( ﻣﻌﻨﻮﯼ ‏) ﺩﺭ ﯾﻚ ﺩﯾﻦِ ﺑﻬﺴﺎﺯ ﻭ ﺁﺑﺎﺩ ﻛﻨﻨﺪﻩ . ﺑﺎ ﭘﻮﺷﯿﺪﻥ ﺳﺪﺭﻩ ﻭ ﺑﺴﺘﻦ ﻛﺸﺘﯽ ﮔﺎﻣﻪﯼ ﻛﻮﺷﺎﯼ ‏( ﺟﺪﯼ ‏) ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺷﺪﻥ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ
سدره
ﺳِﺪﺭِﻩ ﭘﯿﺮﺍﻫﻨﯽ ﺍﺳﺖ ﺑﯽﯾﻘﻪ ﻭ ﺑﯽﺁﺳﺘﯿﻦ ﺍﺯ ﭘﺎﺭﭼﻪﯼ ﻧﺎﺯﻙ ﺳﻔﯿﺪ ﺭﻧﮓ . ﯾﻘﻪ ﻭ ﺁﺳﺘﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﺸﺎﻧﻪﯼ ﺧﻮﺩﻧﻤﺎﺋﯽ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺁﺳﺘﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﻭ ﮔﺸﺎﺩ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺒﺎﺏ ﻧﺎﺯﺵ ‏( ﻓﺨﺮ ﻭ ﻣﺒﺎﻫﺎﺕ ‏) ﺩﺍﺭﻧﺪﻩﯼ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ . ﺳﺎﺩﮔﯽ ﻭ ﺳﻔﯿﺪﯼ ﺍﯾﻦ ﺟﺎﻣﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﺷﺨﺺ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ ﺩﺭﺑﺮﻛﺮﺩﻥ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺟﺎﻩ ﻭ ﻣﻘﺎﻣﯽ ﺑﺮﺳﺪ ﻭ ﺁﻧﺮﺍ ﻭﺳﯿﻠﻪﺍﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﺑﻠﻨﺪﭘﺮﻭﺍﺯﯼﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ . ﺳﺪﺭﻩ ، ﺟﺎﻣﻪﯼ ﻧﺎﺯﺵ ‏( ﺗﻔﺎﺧﺮ ‏) ﻧﯿﺴﺖ . ﺟﺎﻣﻪﯼ ﺳﺎﺩﻩﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﻭ ﭘﺎﮐﯽ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺭﻧﮓ ﻭ ﺭﯾﺎ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺭﺍﻫﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﺎ ﭘﻮﺷﯿﺪﻥ ﺍﯾﻦ ﺟﺎﻣﻪﯼ ﺳﺎﺩﻩ ، ﺳﻔﯿﺪ ﻭ ﭘﺎﻙ ، ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﻫﻤﺮﻧﮓ ﺁﻥ ﻣﯽﮔﺮﺩﺩ . ﻫﻢﺭﻧﮓ ﺩﯾﮕﺮ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﺑﻬﺪﯾﻦ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
[You must be registered and logged in to see this image.]
کُشتی
ﻛﺸﺘﯽ ، ﺑﻨﺪﯼ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ۷۲ ﻧﺦ ﭘﺸﻤﯽ ﺑﺎﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﻓﻨﺪﮔﺎﻥ ﺁﻥ ﺑﺎﯾﺪ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﭘﺎﺭﺳﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﯾﻦ ۷۲ ﻧﺦ ﺑﻪ ﺷﺶ ﺭﺷﺘﻪ ﺑﺨﺶ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﺮ ﺭﺷﺘﻪﺍﯼ ﺩﺍﺭﺍﯼ ۱۲ ﻧﺦ ﺍﺳﺖ . ﻋﺪﺩ ۷۲ ﺍﺷﺎﺭﻩﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ۷۲ ﻓﺼﻞ ﯾﺴﻨﺎ ﻛﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﺑﺨﺶ ﺍﻭﺳﺘﺎ ﺍﺳﺖ . ۱۲ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻪ ۱۲ ﻣﺎﻩ ﺳﺎﻝ ﻭ ٦ ﺍﺷﺎﺭﻩﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺷﺶ “ ﮔﻬﻨﺒﺎﺭ ” ﻛﻪ ﺟﺸﻦﻫﺎﯼ ﺩﯾﻨﯽ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﺍﺳﺖ .
ﻛﺸﺘﯽﺑﺴﺘﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪﯼ ﭘﯿﻤﺎﻥ ﺑﻬﺪﯾﻦ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺍﻫﻮﺭﺍﻣﺰﺩﺍ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎ ﭘﻮﺷﯿﺪﻥ ﺳﺪﺭﻩ ، ﺑﻬﺪﯾﻦ ﺟﺎﻣﻪﯼ ﺧﺪﻣﺖ ﺩﯾﻦ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﺮ ﻣﯽ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺑﺴﺘﻦ ﻛﺸﺘﯽ ﻛﻤﺮ ﺧﺪﻣﺖ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﺩ ﺗﺎ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺁﺑﺎﺩ ، ﺁﺯﺍﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ ، ﻧﺎﺩﺍﺭﯼ ﻭ … ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﺳﺪﺭﻩﭘﻮﺷﯽ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺑﺎ ﺷﻜﻮﻫﯽ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﺆﺑﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮﺩ ﻭ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﺑﺎ ﺷﺮﻛﺖ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺁﻥ ، ﺷﺎﻫﺪ ﺯﺍﯾﺶ ﻣﯿﻨﻮﯼ ﯾﻚ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺍﯾﻦ ﺯﺍﯾﺶ ﺭﺍ ﺟﺸﻦ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ
[You must be registered and logged in to see this image.]
ﭘﯿﻤﺎﻥﻫﺎﯼ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ
ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ، ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩﻩﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺧﺮﺩ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ ، ﺭﺍﻩ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺰﯾﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺳﺪﺭﻩﭘﻮﺵ ﺷﺪﻥ ، ﻛﻮﺷﺎ ﺑﻮﺩﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﺑﯿﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻭ ﮔﺎﻡ ﺩﺭ ﺭﺍﻫﯽ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﻭ ﺷﺎﺩﺯﯾﻮﯼ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺖ ﻫﺪﻑ ﻧﻬﺎﺋﯽ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ . ﺩﯾﻦ ﺯﺭﺗﺸﺖ ، ﺩﯾﻦ ﻛﻮﺷﺶ ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ ﻧﻪ ﺍﯾﻨﻜﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﺳﺎﯾﻪﯼ ﻛﺎﺭ ﻭ ﻛﻮﺷﺶ ﺁﺑﺎﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﯾﻪﯼ ﻛﺎﺭ ﻭ ﻛﺮﺩﺍﺭ ﻧﯿﻚ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ؟
ﺩﯾﻦ ﺑﻬﯽ ، ﺩﯾﻦ ﮔﻮﺷﻪﻧﺸﯿﻨﯽ ﻭ ﺯﺍﻧﻮﯼ ﻏﻢ ﺑﻐﻞ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﻧﺎﺍﻣﯿﺪﯼ ﻭ ﻣﻨﻔﯽﺑﺎﻓﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺭﺍﻫﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺁﯾﻨﺪﻩ ، ﯾﻚ ﺭﻭﯾﺪﺍﺩ ﻧﺎﮔﻮﺍﺭ ﺑﺮﮔﺸﺖﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﻧﯿﺴﺖ . ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺩﺳﺖﻫﺎﯼ ﻣﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ ﺑﻜﻮﺷﯿﻢ ﻭ ﺑﺴﺎﺯﯾﻢ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺯﯾﺒﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺍﻥ ﻧﯿﺎﻧﺪﯾﺸﯿﻢ ﻭ ﻛﺎﻫﻠﯽ ﭘﯿﺸﻪ ﻛﻨﯿﻢ ، ﻓﺮﺟﺎﻣﯽ ﺑﺪ ﺩﺭ ﭘﯿﺶ ﺭﻭﯼ ﻣﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻭ ﺁﺑﺎﺩ ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﻧﻮﺳﺎﺯﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﻢﺍﻧﺪﯾﺸﯽ ، ﻫﻤﺪﻟﯽ ﻭ ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎﯼ ﻧﯿﻚﺍﻧﺪﯾﺶ ، ﺧﻮﺵﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﻧﯿﻚﻛﺮﺩﺍﺭ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭ ﺩﯾﻦ ﺑﻬﯽ ، ﺩﯾﻦ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﺍﺳﺖ .
ﮔﻔﺘﯿﻢ ﻛﻪ ﺳﺪﺭﻩﭘﻮﺷﯽ ، ﺟﺎﻣﻪﯼ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﻭ ﻫﻤﮑﺎﺭﯼ ﺑﺎ ﺍﻫﻮﺭﺍﻣﺰﺩﺍ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻦ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻛﺸﺘﯽ ، ﻣﯿﺎﻥ ﺑﺴﺘﻦ ﻭ ﺑﯿﺎﻥ ﺁﻣﺎﺩﮔﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺎﺭ ﻭ ﭘﺬﯾﺮﺵ ﺧﻮﯾﺸﮑﺎﺭﯼ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﺮ ﻧﻮ ﺑﻬﺪﯾﻨﯽ ﯾﮏ ﺗﻼﺷﮕﺮِ ﻧﯿﮑﻮﮐﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ “ ﺳﭙﺎﻩ ﻛﺎﺭ ﻧﯿﻚ ” ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﺟﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﻛﻨﺪ ﻭ ﻫﻤﺎﺯﻭﺭ ﻭ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻬﺪﯾﻨﺎﻥ ﺑﻪ ﭘﯿﺶ ﺭﻭﺩ . ﭘﺲ ﻻﺯﻡ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﻛﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎﯼ ﺁﻣﻮﺯﺵﻫﺎﯼ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﭘﺬﯾﺮﺩ .
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﻛﺮﺩﺍﺭ ﻫﺮ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﯾﮕﺮ ﻫﻢﻛﯿﺸﺎﻥ ﻧﺸﺎﻥﮔﺬﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻓﺮﺩ ، ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺷﺪﻥ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯼ ﻛﺮﺩﺍﺭﻫﺎﯼ ﺧﻮﺏ ﯾﺎ ﺑﺪ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻧﯿﺰ ﻛﺎﺭﻫﺎﯼ ﺧﻮﺏ ﻭ ﭘﺴﻨﺪﯾﺪﻩ ﻭ ﯾﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﯼ ﺯﺷﺖ ﻭ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ ﯾﻚ ﻏﯿﺮ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪ . ﺍﻣﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﻛﻪ ﻓﺮﺩ ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺷﻮﺩ ، ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﺸﯽ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘﺲ ﻛﺎﺭﻫﺎﯼ ﻧﯿﻚ ﻭ ﭘﺴﻨﺪﯾﺪﻩ ﻭ ﯾﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﯼ ﺯﺷﺖ ﻭ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ ﺍﻭ ﺩﺍﻣﻨﮕﯿﺮ ﺩﯾﮕﺮ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪ ﻭ ﯾﺎ ﺳﺮﺷﻜﺴﺘﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ . ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺷﺪﻥ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﯿﺎﺯﻣﻨﺪ “ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺭﻭﻧﯽ ” ﻭ “ ﻧﺸﺎﻧﻪﯼ ﺑﯿﺮﻭﻧﯽ ” ﺍﺳﺖ ﺑﻠﻜﻪ “ ﺑﺰﺭﮔﺪﺍﺷﺖ ﭘﯿﻤﺎﻥﻫﺎﯼ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﻭ ﭘﺎﺳﺪﺍﺭﯼ ﺁﻧﻬﺎ ” ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﯾﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﺩ . ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﭘﯿﺪﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻫﻢ ﺑﻮﺩﻥ ﯾﻚ ﮔﺮﻭﻩ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ، ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﯿﺎﺯ ﺑﻪ ﯾﻚ ﺳﺮﯼ ﺑﻨﯿﺎﻥﻫﺎ ، ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽﻫﺎ ﻭ ﻗﺎﻧﻮﻥﻫﺎ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺪﻭﻥ ﺍﯾﻦ ﺑﻨﯿﺎﻥﻫﺎ ، ﭘﯿﻮﺳﺘﮕﯽ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﯾﻚ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻩ ﺩﺳﺘﺨﻮﺵ ﻫﺮﺝ ﻭ ﻣﺮﺝ ﮔﺸﺘﻪ ﻭ ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺭﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﯼ ﯾﻜﺪﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﺩ .
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺒﺐ “ ﭘﺬﯾﺮﺵ ﭘﯿﻤﺎﻥﻫﺎﯼ ﮔﺮﻭﻫﯽ ” ﯾﻚ ﻧﯿﺎﺯ ﻭﺍﻻ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ . ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪﯼ ﺳﻨﺘﯽ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺎﺯ ﺑﮕﻮﻧﻪﯼ ﻧﺎﻧﻮﺷﺘﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺩﺭﺍﺯ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭘﺎﺳﺪﺍﺷﺖ ﺁﻥ ، ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺯﯾﺮﺍ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻩ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ، ﮔﺮﻭﻩ ﻛﻮﭼﻜﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮ ﺑﻨﯿﺎﻥ ﺁﻣﻮﺯﺵﻫﺎﯼ ﺯﺭﺗﺸﺖ ، ﻫﻤﻮﻧﺪﺍﻧﺶ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﻭ ﭘﯿﻤﺎﻥﺩﺍﺭ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎﺭ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻧﺪ ، ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺧﻮﯾﺸﺎﻭﻧﺪﯼ ﻭ ﭘﯿﻮﺳﺘﮕﯽ ﺗﻨﮕﺎﺗﻨﮓ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﯽ ﻛﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪﯼ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝﻫﺎﯼ ﺩﺭﻭﻥ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ، ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺎﻓﺖ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺗﻨﯿﺪﻩﺍﯼ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩ ﺑﻪ ﮔﺮﻭﻩ ﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﻪ ﻓﺮﺩ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ ﮔﻮﻧﻪﺍﯼ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﺭﻭﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﮔﺮﻭﻩ ﺩﯾﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺷﺨﺼﯿﺖ ‏( ﻛﺎﺭﺍﻛﺘﺮ ‏) ﮔﺮﻭﻫﯽ ﻭﯾﮋﻩﺍﯼ ﺩﺭ ﮔﺮﻭﻩ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .
ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﭼﻪ ﺑﻨﯿﺎﻥﻫﺎﺋﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﻧﻮﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﮊﺭﻑﻧﮕﺮﯼ ﺷﻮﺩ
ﺍﻟﻒ ـ ﺟﺪﺍﺋﯽ ﺩﯾﻦ ﺍﺯ ﺳﯿﺎﺳﺖ

ﺏ ـ ﭘﺮﻫﯿﺰ ﺍﺯ ﺑﺎﻭﺭ ﺳﺘﯿﺰﯼ

ﭖ ـ ﭘﺬﯾﺮﺵ ﺧﻮﯾﺸﻜﺎﺭﯼ ‏( ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ‏) ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﻭ ﻛﺎﺭ ﮔﺮﻭﻫﯽ



ﺍﻟﻒ ـ ﺟﺪﺍﺋﯽ ﺩﯾﻦ ﺍﺯ ﺳﯿﺎﺳﺖ :

ﺩﯾﻦ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ، ﺩﯾﻦ ﻧﺎﺭﻭﺍﮔﺰﯾﻨﯽ ﻭ ﺩﻭﺑﯿﻨﯽ ‏( ﺗﺒﻌﯿﺾ ‏) ﻧﯿﺴﺖ . ﺯﻥ ﻭﻣﺮﺩ ، ﺩﺍﺭﺍ ﻭ ﻧﺪﺍﺭ ، ﺳﯿﺎﻩ ﻭ ﺳﻔﯿﺪ ﻭ … ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺷﻮﻧﺪ . ﻧﻪ ﺭﻧﮓ ﭘﻮﺳﺖ ، ﻧﻪ ﺟﻨﺴﯿﺖ ﻭ ﻧﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭ ﯾﺎ ﮔﺮﺍﯾﺶ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺁﻥﻫﺎ ﻫﯿﭻ ﻛﺪﺍﻡ ﭘﺎﯾﻪﺍﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺬﯾﺮﺵ ﺑﻪ ﺩﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ . ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﻛﺎﺭﮔﺮ ، ﭘﺰﺷﻚ ، ﻣﻬﻨﺪﺱ ، ﻛﺸﺎﻭﺭﺯ ﻭ ﻏﯿﺮﻩ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺷﻮﻧﺪ ، ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪﺍﺭﺍﻥ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ . ﺍﻣﺎ ﯾﻚ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺑﻨﯿﺎﻥ ﺩﯾﻦ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺟﺎﯾﮕﺎﻫﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺒﻠﯿﻎ ﯾﻚ ﺍﯾﺪﻩﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻭﯾﮋﻩ ﺷﻮﺩ ﻭ ﯾﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪﻫﺎﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻭﯾﮋﻩﺍﯼ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺑﺪﺗﺮ ﺟﺎﯼ ﯾﺎﺭﮔﯿﺮﯼ ﮔﺮﻭﻩﻫﺎﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻭ ﺣﺰﺏﻫﺎﯼ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﮔﺮﺩﺩ .
ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﻛﺸﺎﻭﺭﺯ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﺮﺍﻛﺘﻮﺭ ﺑﻪ ﻧﯿﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺯﻣﯿﻦ ﺁﻧﺮﺍ ﺷﺨﻢ ﺑﺰﻧﺪ ﻭ ﺑﺬﺭ ﺩﻟﺨﻮﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﻜﺎﺭﺩ ، ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪﺍﺭﺍﻥ ﻭ ﯾﺎ ﻛﻮﺷﻨﺪﮔﺎﻥ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺣﺰﺏ ﻭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﯾﻜﯽ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ ﻭ ﺩﻓﺘﺮ ﻭ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻫﺎﯼ ﻫﻤﻮﻧﺪﮔﯿﺮﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ ﭘﻬﻦ ﻛﻨﻨﺪ .
ﺑﻨﯿﺎﻥ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻫﺎﯼ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ، ﺁﻣﻮﺯﺵﻫﺎﯼ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺑﺎﻭﺭ ﺑﻪ ﺩﯾﻦ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻧﻬﺎﺩ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﻫﻤﻮﻧﺪ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪﯼ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﯽﻫﺎ ﻭ ﮔﺮﺍﯾﺶﻫﺎﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ . ﺩﺭ ﯾﻚ ﻧﻬﺎﺩ ﺩﯾﻨﯽ ، ﺑﺎ ﯾﻚ ﺟﻬﺎﻥﺑﯿﻨﯽ ﻓﺮﺍﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﻧﮓ ﭘﻮﺳﺖ ، ﺟﻨﺴﯿﺖ ﻭ ،… ﺩﯾﮕﺮ ﭼﭗ ﻭ ﺭﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﯿﺎﻧﻪﺭﻭ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻫﻤﻪ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﭼﻮﻥ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﻫﻤﻮﻧﺪ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ .
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ ، ﺩﯾﻦ ﻭ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﺩﻭ ﻣﻘﻮﻟﻪﯼ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺟﺪﺍﯾﻨﺪ ﻭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺁﻥ ﺩﻭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺁﻣﯿﺨﺖ . ﺩﯾﻦ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ “ ﺣﻘﯿﻘﺖ ” ﺍﺳﺖ ﻭ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﺩﺭ ﭘﯽ “ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ” ﻭ ﺳﺎﺯﺵ ﺑﺎ ﺁﻥ . ﻫﺮ ﮔﺎﻩ ﺑﺘﻮﺍﻧﯿﻢ ﺩﻭ ﺩﺍﻧﻪﯼ ﺳﯿﺐ ﺭﺍ ﺍﺯ ﯾﺎﺯﺩﻩ ﻣﺘﺮ ﭘﺎﺭﭼﻪ ﻛﻢ ﻛﻨﯿﻢ ﻭ ﯾﺎ ﻫﻔﺖ ﻟﯿﺘﺮ ﺷﯿﺮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭼﻬﺎﺭ ﻛﯿﻠﻮ ﺁﻫﻦ ﺑﯿﻔﺰﺍﯾﯿﻢ ، ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﯾﻦ ﻭ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﯿﺎﻣﯿﺰﯾﻢ . ﺩﯾﻦ ﻭ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻭ ﺭﯾﻞ ﺭﺍﻩ ﺁﻫﻦ ﺑﻪ ﻣﻮﺍﺯﺍﺕ ﯾﻜﺪﯾﮕﺮ ﭘﯿﺶ ﺭﻭﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﺮﺳﻨﺪ ، ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﮔﺮﺩﺩ ﻭﺍﮔﻦﻫﺎﯼ ﺗﻤﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﻭﺍﮊﮔﻮﻥ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺳﺒﺐ ﻣﺮﮒ ﻭ ﻭﯾﺮﺍﻧﯽ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ .
ﺩ ﯾﻦ ، ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯼ ﻓﺮﺍﻫﻢﺁﻭﺭﯼ ﺁﺳﺎﯾﺶ ﻣﯿﻨﻮﯼ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺭﻭﺍﻧﯽ ، ﺍﺧﻼﻕ ﻭ ﺍﻣﯿﺪ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﺭﻣﻐﺎﻥ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ ﺩﺭ ﺟﺎﯾﯽ ﻛﻪ ﺳﯿﺎﺳﺖ ، ﺧﻮﯾﺸﻜﺎﺭﯼﺍﺵ ﻓﺮﺍﻫﻢﻛﺮﺩﻥ ﺁﺳﺎﯾﺶ ﻣﺎﺩﯼ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻢ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻭ ﻫﻢ ﺩﯾﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﺎﻣﻌﻪﯼ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﻻﺯﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻫﯿﭻ ﻛﺪﺍﻡ ﻫﻢ ﺑﺪ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ . ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺪ ، ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ ﻭ ﺁﺳﯿﺐﺭﺳﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﺁﻣﯿﺰﺵ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺍﺳﺖ .

ﺏ ـ ﭘﺮﻫﯿﺰ ﺍﺯ ﺑﺎﻭﺭ ﺳﺘﯿﺰﯼ :

ﻫﺮ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ‏( ﺣﺎﻟﺖ ‏) ﺧﻮﺩ ، ﺩﺍﺩﮔﻮ ﻭ ﻛﺎﺭﺩﺍﺭ ‏( ﻭﻛﯿﻞ ‏) ﺩﯾﻦ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺍﺳﺖ ، ﻧﻪ ﺩﺍﺩﺳﺘﺎﻥ ﺩﯾﻦﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ . ﻛﺎﺭ ﻣﺎ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺩﺍﺩﻥ ﺁﻣﻮﺯﺵﻫﺎﯼ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺭﺩ ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﺧﺮﺩﻩﮔﯿﺮﯼ ﺍﺯ ﺩﯾﻦﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ . ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﯾﻦ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﯾﻦﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺳﻨﺠﯿﺪ ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ، ﺳﻨﺠﺶ ﻣﯿﺎﻥ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﻛﺎﺭﯼ ﭘﮋﻭﻫﺸﯽ ﻭ ﺁﻣﻮﺯﺷﯽ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﭘﯿﺶﺯﻣﯿﻨﻪﯼ ﯾﻮﺭﺵ ﺑﻪ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﻭ ﻛﻮﺑﯿﺪﻥ ﺍﯾﻦ ﯾﺎ ﺁﻥ ﺩﯾﻦ ، ﻛﻪ ﻧﻪ ﺳﻮﺩﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﻻﺯﻡ . ﺍﯾﻦ ﻛﺎﺭ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺳﺒﺐ ﺑﺮﭘﺎ ﺷﺪﻥ ﺗﻨﺶ ﻣﯿﺎﻥ ﺑﻬﺪﯾﻨﺎﻥ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎ ﮔﺮﺩﺩ ، ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﻭﺭﺳﺘﯿﺰﺍﻥ ﺩﺭ ﻛﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻛﻮﺷﺎﺗﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺟﻨﮓ ﺩﯾﻨﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ ، ﻛﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ ﺟﻨﮓ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﯿﻬﻮﺩﻩ ﻭ ﺯﯾﺎﻥﺁﻭﺭ ﺍﺳﺖ .

ﭖ ـ ﭘﺬﯾﺮﺵ ﺧﻮﯾﺸﻜﺎﺭﯼ ‏( ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ‏) ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﻭ ﻛﺎﺭ ﮔﺮﻭﻫﯽ :

ﺁﺭﺯﻭﯼ ﻫﺮ ﺑﻬﺪﯾﻨﯽ ، ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﻜﯿﺸﺎﻥ ﻭ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺩﯾﻦ ﺑﻬﯽ ﺍﺳﺖ . ﺳﺮ ‌ ﻭ ‌ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﻫﺎﯼ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﺍﺯ ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﯽ ﯾﻚ ﯾﺎ ﭼﻨﺪ ﺗﻦ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﺳﺖ .

ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻧﻮﺑﻬﺪﯾﻨﯽ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪﯼ ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﯽﻫﺎ ﻭ ﻭﯾﮋﻩﻛﺎﺭﯼﻫﺎ ‏( ﺗﺨﺼﺺ ‏) ﯾﺎ ﻧﯿﺎﺯ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻩ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪﺍﯼ ﺍﺯ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺷﺎﻧﻪ ﺧﺎﻟﯽﻛﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﺯﯾﺮ ﻛﺎﺭ ﻭ ﭘﺸﺖ ﮔﻮﺵ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﺧﻮﯾﺸﻜﺎﺭﯼﻫﺎﯼ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﺳﺒﺐ ﺍﺯ ﻫﻢ ﭘﺎﺷﯿﺪﻥ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﻭ ﺳﺮﺭﺷﺘﻪﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ .

ﺍﯾﻦ ﻛﺎﺭ ﺑﺎ ﻫﯿﭻ ﺳﻨﺠﻪﯼ ‏( ﻣﻌﯿﺎﺭ ‏) ﺍﺧﻼﻗﯽ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺟﻮﺭ ﻧﻤﯽﺁﯾﺪ .

ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﻜﻨﯿﻢ ﻛﻪ ﭘﺎﯼﺑﻨﺪﯼ ﺑﻪ ﭘﯿﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﺁﻣﻮﺯﺵﻫﺎﯼ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﻛﺴﯽ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ، ﻫﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﺮﻭﻩ ﻭ ﻫﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﭙﻬﺮ ، ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺑﺎﻟﻨﺪﮔﯽ ﻭ ﺭﺳﺎﺋﯽ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﻛﻮﺷﺎ ﮔﺮﺩﺩ

[You must be registered and logged in to see this image.]

ﺍﻛﻨﻮﻥ ، ﭘﺲ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ، ﺑﺮ ﭘﺮﺳﺶﻫﺎﯼ ﺯﯾﺮ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﻛﻨﯿﺪ ﻭ ﭘﺎﺳﺦ ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﯿﺎﺑﯿﺪ :
ﺁﯾﺎ ﺑﻪ ﺩﯾﻦ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻭﺭ ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﯾﺪ؟ ﺁﯾﺎ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺑﺎ ﺳﺪﺭﻩ ﭘﻮﺷﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺭﺳﻤﯿﺖ ﺑﺪﻫﯿﺪ؟ ﺁﯾﺎ ﭘﯿﻤﺎﻥﻫﺎﯼ ﻫﻤﺒﻮﺩﮔﺎﻫﯽ ، ﯾﻌﻨﯽ “ ﺟﺪﺍﺋﯽ ﺩﯾﻦ ﺍﺯ ﺳﯿﺎﺳﺖ ،” “ ﭘﺮﻫﯿﺰ ﺍﺯ ﺑﺎﻭﺭﺳﺘﯿﺰﯼ ” ﻭ “ ﻛﺎﺭ ﮔﺮﻭﻫﯽ ” ﺭﺍ ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮﯾﺪ؟

ﺍﮔﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺶﻫﺎﯼ ﺑﺎﻻ ﻣﺜﺒﺖ ﺍﺳﺖ ، ﺑﻪ ﮔﺮﻭﻩ ﻣﺎ ﺧﻮﺵ ﺁﻣﺪﯾﺪ ! ﺍﻛﻨﻮﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺁﻥ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺨﻮﺍﻧﯿﻢ :

ﺑﻪ ﺧﺸﻨﻮﺩﯼ ﺍﻫﻮﺭﺍﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻦ ، ﺑﻪ ﻫﺴﺘﯽ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﯾﻜﺘﺎ ﻭ ﭘﯿﺎﻡﺩﺍﺭﯼ ﺍﺷﻮ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺍﺳﭙﻨﺘﻤﺎﻥ ﺑﯽﮔﻤﺎﻧﻢ . ﻣﻦ ، ﺩﯾﻦ ﺑﻬﯽ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺭﺍ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺰﯾﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ . ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﻛﺮﺩﺍﺭ ﻧﯿﻚ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺳﺘﺎﯾﻢ . ﺩﯾﻦ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺳﺘﺎﯾﻢ ، ﻛﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﺎﺭ ﺁﺯﺍﺩﮔﯽ ﻭ ﺁﺷﺘﯽ ﻭ ﺍﺯﺧﻮﺩﮔﺬﺷﺘﮕﯽ ﻭ ﭘﺎﺭﺳﺎﺋﯽ ﻭ ﯾﮕﺎﻧﮕﯽ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﯾﻨﯽ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪﯼ ﺩﯾﻦﻫﺎﯼ ﻛﻨﻮﻧﯽ ﻭ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺯﯾﺒﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﺍﻫﻮﺭﺍﻣﺰﺩﺍ ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﺎﻥ ﻭ ﺧﺮﺩ ﺭﺍ ، ﺳﭙﺎﺳﮕﺰﺍﺭﻡ ﻭ ﭘﯿﻤﺎﻥ ﻣﯽﺑﻨﺪﻡ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺩﯾﻦ ﻧﯿﻚ ﻭ ﭘﺎﻙ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺑﻤﺎﻧﻢ

_________

___

______

'

مركز خريد پين شارژ عمده و ارزان ايرانسل, همراه اول, رايتل در كشور

https://hisharj.com

___________




. . . . .
Back to top Go down
mohsendada1
كاربر فعال
كاربر فعال
avatar

Posts : 22
Join date : 2016-11-14

PostSubject: Re: چگونه زرتشتی شویم؟   Fri 17 Nov 2017 - 17:14

ممنون
Back to top Go down
(Admiral)™
مدیر کل انجمن
مدیر کل انجمن
avatar

Status : Only God(♥)
Posts : 963
Join date : 2016-10-05
Network : MCI & MTN
Download Speed : 95.kb/s
Work At : New2017
Age : 32
Location : Khoozestan
Mobile Model : Sony,Ericsson J108i
Favorite Messanger : Facebook ©
I Found New2017 By : Search Google
Buffalo

PostSubject: Re: چگونه زرتشتی شویم؟   Fri 17 Nov 2017 - 22:49

like يا زرتشت

_________

___

______

'

مركز خريد پين شارژ عمده و ارزان ايرانسل, همراه اول, رايتل در كشور

https://hisharj.com

___________




#
Back to top Go down
http://satellite2018.forumotion.com
Guest
Guest
avatar


PostSubject: Re: چگونه زرتشتی شویم؟   Sat 18 Nov 2017 - 21:43


Twisted Evil Twisted Evil
What a Face
Twisted Evil Twisted Evil
Back to top Go down
Mostafa331
كاربر جديد
كاربر جديد
avatar

Posts : 8
Join date : 2015-05-11

PostSubject: Re: چگونه زرتشتی شویم؟   Sun 26 Nov 2017 - 18:37

عالیییی
Back to top Go down
pedi
كاربر فعال
كاربر فعال
avatar

Posts : 57
Join date : 2015-09-17
Network : Mci- irancell -righel

PostSubject: Re: چگونه زرتشتی شویم؟   Thu 30 Nov 2017 - 13:32

خواهش دوستان

_________

___

______

'

مركز خريد پين شارژ عمده و ارزان ايرانسل, همراه اول, رايتل در كشور

https://hisharj.com

___________




. . . . .
Back to top Go down
Sponsored content




PostSubject: Re: چگونه زرتشتی شویم؟   

Back to top Go down
 
چگونه زرتشتی شویم؟
View previous topic View next topic Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
انجمن تخصصی هک و امنیت  :: FUN FORUM - بخش تفریحی :: Religious Articles - مطالب مذهبی-
Jump to: